GHRP-6 10mg

GHRP-6 (Growth Hormone Releasing Peptide-6) to syntetyczny heksapeptyd będący agonistą receptora ghreliny (GHS-R1a). Mechanizm działania w modelach laboratoryjnych polega na stymulacji uwalniania hormonu wzrostu (GH) z komórek somatotropowych przysadki mózgowej, niezależnie od szlaku GHRH. Dodatkowo GHRP-6 wykazuje aktywność w zakresie modulacji apetytu (poprzez szlak ghrelinowy w podwzgórzu) oraz działania kardioprotekcyjnego w modelach niedokrwienia mięśnia sercowego.

Nasz GHRP-6 10 mg osiąga czystość ≥98%, potwierdzoną metodą HPLC (wysokosprawna chromatografia cieczowa) oraz spektrometrią mas (MS). Do każdej partii dołączamy Certyfikat Analizy (CoA), który możesz pobrać bezpośrednio ze strony produktu. Dane obejmują: wynik HPLC, zawartość wody (Karl Fischer), wygląd i identyfikację MS.

GHRP-6 najlepiej rozpuszcza się w sterylnej wodzie lub buforze PBS (pH 7,4) w stężeniu 1–2 mg/ml. Można również użyć 1% roztworu kwasu octowego, co poprawia stabilność roztworu przy wyższych stężeniach. Po rekonstytucji zaleca się natychmiastowe aliquotowanie na jednorazowe porcje i przechowywanie w -20°C. Unikaj wielokrotnego zamrażania i rozmrażania gotowego roztworu — może to prowadzić do degradacji peptydu i obniżenia aktywności biologicznej.

GHRP-6 stosowany jest w badaniach nad: regulacją osi somatotropowej (wydzielanie GH i IGF-1), farmakologią receptora ghreliny (GHS-R1a) i jego rolą w regulacji apetytu, kardioprotekcją w modelach niedokrwienia i reperfuzji mięśnia sercowego, działaniem anabolicznym na poziomie komórek mięśniowych, a także badaniami porównawczymi z innymi peptydami z grupy GHRP (GHRP-2, Ipamorelin, Hexarelin).

W literaturze naukowej stosowane stężenia wynoszą od 1 nM do 1 µM, w zależności od modelu badawczego i badanego efektu. Eksperymenty dotyczące aktywacji receptora GHS-R1a często stosują EC50 na poziomie ok. 10–100 nM. W modelach kardioprotekcji in vitro stosuje się zazwyczaj stężenia 100 nM – 1 µM. Zalecamy przeprowadzenie wstępnego testu cytotoksyczności (MTT/CCK-8) dla konkretnej linii komórkowej przed właściwym eksperymentem.

Liofilizowany proszek GHRP-6 należy przechowywać w temperaturze -20°C, z dala od światła i wilgoci. W tych warunkach produkt zachowuje pełną aktywność przez co najmniej 24 miesiące. Po rekonstytucji podziel roztwór na jednorazowe aliquoty i przechowuj w -80°C (do 6 miesięcy) lub -20°C (do 1 miesiąca). Rozmrożonego aliquotu nie należy ponownie zamrażać.

GHRP-6 w formie liofilizowanego proszku jest stabilny podczas transportu w temperaturze pokojowej. Produkt pakowany jest w szczelną szklaną fiolkę z septą, zapakowaną próżniowo. Wysyłamy dyskretnie — na opakowaniu zewnętrznym nie ma żadnych oznaczeń sugerujących zawartość. Dzięki stabilności liofilizatu nie ma konieczności stosowania wkładu chłodzącego podczas wysyłki.

Tak. GHRP-6 nie figuruje na żadnej liście substancji kontrolowanych w Polsce ani w Unii Europejskiej. Jest to peptyd badawczy sprzedawany legalnie jako odczynnik do celów naukowych (Research Use Only). Nie podlega przepisom prawa farmaceutycznego, gdyż nie jest produktem leczniczym ani suplementem diety. Należy jednak pamiętać, że GHRP-6 jest substancją zakazaną przez WADA (Światową Agencję Antydopingową) w sporcie wyczynowym jako sekretago­g hormonu wzrostu.

Nie. Produkt sprzedawany przez nasz sklep jest przeznaczony wyłącznie do badań naukowych przez wykwalifikowany personel laboratoryjny. Nie jest to produkt leczniczy, nie przeszedł badań klinicznych wymaganych do dopuszczenia do obrotu jako lek i nie może być stosowany u ludzi ani zwierząt w celach terapeutycznych.

GHRP-6, GHRP-2 i Ipamorelin to trzy różne peptydy z grupy sekretago­gów GH, działające przez ten sam receptor GHS-R1a, ale różniące się profilem aktywności. GHRP-6 jako pierwszy odkryty peptyd tej klasy wykazuje najsilniejszy wpływ na stymulację apetytu poprzez szlak ghrelinowy. GHRP-2 cechuje się silniejszą stymulacją wydzielania GH, lecz podobnym wpływem na apetyt. Ipamorelin jest najbardziej selektywny — silnie stymuluje GH przy minimalnym wpływie na kortyzol, prolaktynę i apetyt. Wybór peptydu w badaniach zależy od badanego aspektu osi GH/ghrelina.