MK-677 60x10mg

Ibutamoren jest niepeptydowym związkiem małocząsteczkowym będącym silnym agonistą receptora GHSR-1a. Wiążąc się z GHSR-1a w przysadce mózgowej i podwzgórzu, naśladuje działanie endogennej ghreliny i stymuluje pulsacyjne wydzielanie hormonu wzrostu. W konsekwencji wzrasta synteza IGF-1 w wątrobie. Kluczową właściwością tego związku jest selektywność wobec GHSR-1a przy zachowaniu fizjologicznego pulsacyjnego charakteru wydzielania GH.

Ibutamoren charakteryzuje się doustną biodostępnością powyżej 60% w modelach zwierzęcych. Okres półtrwania wynosi około 4–6 godzin, jednak efekt na wydzielanie GH i poziom IGF-1 utrzymuje się znacznie dłużej. Szczytowe stężenie GH obserwowane jest 1–2 godziny po podaniu doustnym.

Ibutamoren stosowany jest w badaniach nad: regulacją osi GH/IGF-1, składem ciała i masą mięśniową w modelach sarkopenii i kacheksji, metabolizmem kostnym i markerami obrotu kostnego, odwróceniem katabolizmu białkowego, wpływem na architekturę snu i fazę REM, potencjałem neuroprotekcyjnym w modelach neurodegeneracji, a także farmakologią GHSR-1a. Do badań związanych z metabolizmem energetycznym sprawdź też peptydy na odchudzanie.

W badaniach in vitro ibutamoren stosowany jest typowo w zakresie 100 nM – 10 µM. Badania aktywacji GHSR-1a stosują zazwyczaj EC50 w zakresie 1–5 nM. Związek należy rozpuścić w DMSO do stężenia stockowego (np. 10 mM) i rozcieńczyć w medium hodowlanym — końcowe stężenie DMSO nie powinno przekraczać 0,1%.

Proszek krystaliczny ibumoterenu należy przechowywać w -20°C, z dala od światła i wilgoci. W tych warunkach substancja zachowuje stabilność przez co najmniej 2 lata. Roztwór stockowy w DMSO (10 mM) przechowuj w -20°C w szczelnie zamkniętych aliquotach — stabilność do 6 miesięcy. Unikaj wielokrotnego zamrażania i rozmrażania.

Tak. Ibutamoren (MK-677) nie figuruje na żadnej liście substancji kontrolowanych w Polsce ani w UE i sprzedawany jest legalnie jako odczynnik naukowy (Research Use Only). Należy pamiętać, że substancja jest zakazana przez WADA w sporcie wyczynowym jako sekretogog hormonu wzrostu (kategoria S2).

Nie. Ibutamoren przeznaczony jest wyłącznie do badań naukowych przez wykwalifikowany personel laboratoryjny. Mimo że ibutamoren był przedmiotem licznych badań klinicznych, nie uzyskał rejestracji jako lek dopuszczony do obrotu i nie może być stosowany w celach terapeutycznych.

Kluczowa różnica polega na strukturze chemicznej i drodze podania. GHRP-6 i Ipamorelin to peptydy — muszą być podawane parenteralnie. Ibutamoren jest związkiem niepeptydowym o doustnej biodostępności powyżej 60%, co znacząco upraszcza protokoły badawcze in vivo. Ponadto ibutamoren wykazuje znacznie dłuższy okres półtrwania niż peptydy z grupy GHRP. Warto też rozważyć inne związki wpływające na metabolizm — sprawdź meldonium do badań.